د حضرت آية الله العظمی سيد علي سيستاني د فتوی مطابق



 

ژباړه: محمدرحيم دراني

(د طهارت حکمونه).

(مطلق او مضاف اوبو).

15 – اوبه يا مطلق دي يا مضاف، مضاف هغه اوبه دي چې هغه له څه شي واخستې شي (نچوړ شي) لکه د هندواڼې او ګلاب اوبه، يا هغه يو څه شي سره ګډ وډې شي لکه اوبه چې خاورو يا بل څه سره داسې ګډوډې شي چې بيا ورته څوک اوبه نه وايي، او د دې نه علاوه اوبه مطلقې (خالصې) اوبه دي. اوبه پينځه ډوله دي:

1. کُر اوبۀ

2. قليل (کمې) اوبۀ

3. روانې (جاري) اوبۀ

4. د باران اوبۀ

5. د کويي (څاه) اوبۀ

 

کُر اوبۀ

16. کُر اوبه هغه اوبو ته ويلې شي چې يو داسې لوخې ترې ډک شي چې د هغه اوږدوالے، پلن والے او ډوب والے درې نيم لويشتې وي. چې ټول درې څلويښت لويشتې کيږي خو ظاهره دا ده که شپږديرش لويشتې وي نو هم کافي ده خو د اوبو مقدار وزن سره ټاکل اشکال لري.

17. که عين نجس لکه متيازې او وينه يا يو داسې څيز چې نجس شوے دے لکه جامې، کُر اوبو سره ولګي، نو که هغې اوبو ترې د نجاست رنګ، خوند يا بوي واخسته نو نجسيږي او که رنګ، بوي او خوند يې بدل نه شو نو نه نجسيږي.

18. که د کُر اوبو بوي، خوند يا رنګ د نجاست نه علاوه په بل څه بدل شي نو هغه نه نجسيږي.



1 2 3 4 5 6 next