د امام سجاد(ع) لومړیۍ دعا



دخداي ثناء او صفت

كله به چې حضرت امام سجاد عليه السلام دعا غوښتله نو پيل به يې د لوى خداى په ثنا او صفت سره كاوْه. امام به فرمايل:

الْحَمْدُ لِلَّهِ الْأَوَّلِ بِلَا أَوَّلٍ كَانَ قَبْلَهُ، وَ الْآخِرِ بِلَا آخِرٍ يَكُونُ بَعْدَهُ الَّذِي قَصُرَتْ عَنْ رُؤْيَتِهِ أَبْصَارُ النَّاظِرِينَ، وَ عَجَزَتْ عَنْ نَعْتِهِ أَوْهَامُ الْوَاصِفِينَ. ابْتَدَعَ بِقُدْرَتِهِ الْخَلْقَ ابْتِدَاعاً، وَ اخْتَرَعَهُمْ عَلَى مَشِيَّتِهِ اخْتِرَاعاً. ثُمَّ سَلَكَ بِهِمْ طَرِيقَ إِرَادَتِهِ، وَ بَعَثَهُمْ فِي سَبِيلِ مَحَبَّتِهِ، لَا يَمْلِكُونَ تَأْخِيراً عَمَّا قَدَّمَهُمْ إِلَيْهِ، وَ لَا يَسْتَطِيعُونَ تَقَدُّماً إِلَى مَا أَخَّرَهُمْ عَنْهُ. وَ جَعَلَ لِكُلِّ رُوحٍ مِنْهُمْ قُوتاً مَعْلُوماً مَقْسُوماً مِنْ رِزْقِهِ، لَا يَنْقُصُ مَنْ زَادَهُ نَاقِصٌ، وَ لَا يَزِيدُ مَنْ نَقَصَ مِنْهُمْ زَائِدٌ. ثُمَّ ضَرَبَ لَهُ فِي الْحَيَاةِ أَجَلًا مَوْقُوتاً، وَ نَصَبَ لَهُ أَمَداً مَحْدُوداً، يَتَخَطَّى إِلَيْهِ بِأَيَّامِ عُمُرِهِ، وَ يَرْهَقُهُ بِأَعْوَامِ دَهْرِهِ، حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَقْصَى أَثَرِهِ، وَ اسْتَوْعَبَ حِسَابَ عُمُرِهِ، قَبَضَهُ إِلَى مَا نَدَبَهُ إِلَيْهِ مِنْ مَوْفُورِ ثَوَابِهِ، أَوْ مَحْذُورِ عِقَابِهِ، لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَسَاءُوا بِمَا عَمِلُوا وَ يَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى. عَدْلًا مِنْهُ، تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُهُ، وَ تَظاَهَرَتْ آلَاؤُهُ، لَا يُسْأَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْأَلُونَ.

ټول تعريف او صفتونه هغه خداى لره دى چې داسې اول دے چې مخكې ترې څوك نه و او داسې آخر دے چې وروسته به ور ځنې څوک نه وى هغه خداى چې له ليدلو يې د كتونكو سترګې عاجزې دى او له ثنا او صفته يې د ستايونكو عقلونه لنډ او بې وسه دى هغه په خپل قدرت سره كائنات پيدا كړل. او په خپلې ازلى خوښې او منشا سره يې په خپله خوښه وپنځول بيا يې هغوى د خپلې ارادې په لاري وچلول او د خپلې مينې په لارې يې وهڅول كومو حدونو ته يې چې هغوى مخكې كړى تر هغو شاته پاتې كيدل او تر كومو حدودو چې يې شاته ساتل تر هغو مخكې كيدل د كائناتو له اختيار او كنټروله بهر دى هغه د هر ژوندى سارى لپاره له خپل پيدا كړى رزقه معلومه برخه ټاكلي ده چاته يې چې زياته وركړې هغه څوك كمولے نه شي او چاته يې چې كمه وركړي څوك يې زياتولے نه شى. بيا دا چې هم هغه د هغه د ژوند لپاره يو وخت وټاكه او هغه ته يې يو معلوم مهال وټاكه، هغه د خپل ژوند د ورځو له لارې د دغه معلوم مهال په لور روان دى او د خپل ژوند تر كلونو هغه ته نږدې كيږى تر دې چې كله د ژوند پاى ته ورسيږى او د خپل عمر حساب پوره كاندى. نو خداى تعالى يې د روح تر اخستلو وروسته هغه بې پايه ثواب ته ورسوى چې هغه يې ورته راغوښتي وْه يا يې هغه بوږنوونكى عذاب ته ورسوى چې مخكې يې ورته بيان كړے وْه. چې له خپل عدل او انصاف سره سم بد عملو ته د هغوى د بد عمليو سزا او نيكانو ته جزا او بدله وركاندى د هغه نومونه پاك او سپيڅلى دى او د هغه د نعمتونولړۍ به جارى وى هغه چې څه كوى څوك ورځنې پوښتنه نه شى كولى او له خلکو به په هر حال پوښتنه كيږى.

 وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَوْ حَبَسَ عَنْ عِبَادِهِ مَعْرِفَةَ حَمْدِهِ عَلَى مَا أَبْلَاهُمْ مِنْ مِنَنِهِ الْمُتَتَابِعَةِ، وَ أَسْبَغَ عَلَيْهِمْ مِنْ نِعَمِهِ الْمُتَظَاهِرَةِ، لَتَصَرَّفُوا فِي مِنَنِهِ فَلَمْ يَحْمَدُوهُ، وَ تَوَسَّعُوا فِي رِزْقِهِ فَلَمْ يَشْكُرُوهُ. وَ لَوْ كَانُوا كَذَلِكَ لَخَرَجُوا مِنْ حُدُودِ الْإِنْسَانِيَّةِ إِلَى حَدِّ الْبَهِيمِيَّةِ فَكَانُوا كَمَا وَصَفَ فِي مُحْكَمِ كِتَابِهِ «إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا.»

ټول تعريفونه او صفتونه هغه پاك خداى لره دى چې كه خپل بندګان يې د حمد او شكر له معرفته محرومه ساتلى وے نو د هغو پرله پسې لورينو چې هغه لورولى دى او د هغو بې دريغه او متواترو نعمتونو چې هغه پيرزو كړى دى له دغو نعمتونو به يې استفاده خو كوله خو د هغه ثنا او حمد به يي نه وايه، او د هغه په رزق كې به داسې شوى دى نو د انسانيت له حده به وتلى وى او د ځناورو په څير دى بلكه تر هغو هم بې لاري دى.

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى مَا عَرَّفَنَا مِنْ نَفْسِهِ، وَ أَلْهَمَنَا مِنْ شُكْرِهِ، وَ فَتَحَ لَنَا مِنْ أَبْوَابِ الْعِلْمِ بِرُبُوبِيَّتِهِ، وَ دَلَّنَا عَلَيْهِ مِنَ الْإِخْلَاصِ لَهُ فِي تَوْحِيدِهِ، وَ جَنَّبَنَا مِنَ الْإِلْحَادِ وَ الشَّكِّ فِي أَمْرِهِ. حَمْداً نُعَمَّرُ بِهِ فِيمَنْ حَمِدَهُ مِنْ خَلْقِهِ، وَ نَسْبِقُ بِهِ مَنْ سَبَقَ إِلَى رِضَاهُ وَ عَفْوِهِ. حَمْداً يُضِي‏ءُ لَنَا بِهِ ظُلُمَاتِ الْبَرْزَخِ، وَ يُسَهِّلُ عَلَيْنَا بِهِ سَبِيلَ الْمَبْعَثِ، وَ يُشَرِّفُ بِهِ مَنَازِلَنَا عِنْدَ مَوَاقِفِ الْأَشْهَادِ، يَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَ هُمْ لَا يُظْلَمُونَ، يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لَا هُمْ يُنْصَرُونَ. حَمْداً يَرْتَفِعُ مِنَّا إِلَى أَعْلَى عِلِّيِّينَ فِي كِتَابٍ مَرْقُومٍ يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ. حَمْداً تَقَرُّ بِهِ عُيُونُنَا إِذَا بَرِقَتِ الْأَبْصَارُ، وَ تَبْيَضُّ بِهِ وُجُوهُنَا إِذَا اسْوَدَّتِ الْأَبْشَارُ. حَمْداً نُعْتَقُ بِهِ مِنْ أَلِيمِ نَارِ اللَّهِ إِلَى كَرِيمِ جِوَارِ اللَّهِ. حَمْداً نُزَاحِمُ بِهِ مَلَائِكَتَهُ الْمُقَرَّبِينَ، وَ نُضَامُّ بِهِ أَنْبِيَاءَهُ الْمُرْسَلِينَ فِي دَارِ الْمُقَامَةِ الَّتِي لَا تَزُولُ، وَ مَحَلِّ كَرَامَتِهِ الَّتِي لَا تَحُولُ.

ټول تعريفونه د هغه خداى دى چې ځان يې په موږ وپيژنده او موږ ته يې د حمد او شكر لاره راوښودله او د هغه په رب والي د پوهيدو او خبريدو ورونه يې موږ ته پرانستل او په توحيد كې يې د اخلاص لاره راوښودله او له خپل ځان سره د شرك او بې لارۍ ئى وژغورلو داسې حمد دى وى هغه لره چې د كوم په وسيله چې موږ د هغه په حمد كوونكو بندګانو كې ژوند وكړو او د هغه د خوښۍ او بخښنې په لور له تلونكو ور مخكې شو داسې حمد چې په هغه سره زموږ لپاره د برزخ تيارې لرى شى او د قيامت لارې را آسانې كاندى او د قيامت په غونډه كې زموږ مقام او حيثيت لوړ كاندى. په كومه ورځ چې به هر څوك د خپلو كړو بدله ووينى او په هغوى به هيڅ ډول ظلم ونه شى هغه ورځ چې دوستان به د يو بل په كار رانه شى او نه به ورسره مرسته وشى. داسې حمد چې په يو ليكلى شوى كتاب كې دے چې مقربې فرښتې يې ساتنه كوى زموږ لخوا دې د لوړ جنت د لوړو درجو تر مقامه اوچت شى. داسې حمد چې زموږ سترګې يخې كاندى كله چې ټولې سترګې له حيرانتيا او ويرې بكې راووزى. او هغه وخت چې ټول مخونه تور وى زموږ مخونه وځلوى. داسې حمد چې د هغه په وسيله موږ د خداى تعالى له سخت او لمبه اور څخه وژغورل شو او د هغه رحمت مو په برخه شى. داسې حمد چې د هغه په ذريعه موږ د خداى له نزدې فرښتو سره اوږه په اوږه مخامخ شو او په هغه تل پاتى او عزتمن مقام كې چې بدلون او زوال نه لرى د هغه له راستولو پيغمبرانو سره يو ځاى شو.

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي اخْتَارَ لَنَا مَحَاسِنَ الْخَلْقِ، وَ أَجْرَى عَلَيْنَا طَيِّبَاتِ الرِّزْقِ. وَ جَعَلَ لَنَا الْفَضِيلَةَ بِالْمَلَكَةِ عَلَى جَمِيعِ الْخَلْقِ، فَكُلُّ خَلِيقَتِهِ مُنْقَادَةٌ لَنَا بِقُدْرَتِهِ، وَ صَائِرَةٌ إِلَى طَاعَتِنَا بِعِزَّتِهِ. وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَغْلَقَ عَنَّا بَابَ الْحَاجَةِ إِلَّا إِلَيْهِ، فَكَيْفَ نُطِيقُ حَمْدَهُ أَمْ مَتَى نُؤَدِّي شُكْرَهُ لَا، مَتَى.

ټول تعريفونه او ستاينه هغه لوى ذات لره دى چې د خلقت او پنځون ټولې ښيګړې يې زموږ لپاره غوره كړې او موږ ته يې د پاك رزق لړۍ جارى كړه او موږ يې په غلبې او تسلط سره تر ټولو مخلوقاتو لوړ كړو. نو ټول كائنات د هغه په قدرت سره زموږ تر حكم لاندې او د هغه د قدرت او سر لوړۍ په وجه زموږ اطاعت ته چمتو دى. تعريف او ستاينه هغه خداى لره ده چې له خپل ځانه پرته ې د غوښتنې او حاجت هر ور په موږ بند كړى (له دې اړتيا والى سره سره) موږ څرنګه د هغه د حمد حق ادا كولے او د هغه شكر څنګه كولے شو، نه هيڅ كله د هغه شكر نه شو ادا كولے.

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي رَكَّبَ فِينَا آلَاتِ الْبَسْطِ، وَ جَعَلَ لَنَا أَدَوَاتِ الْقَبْضِ، وَ مَتَّعَنَا بِأَرْوَاحِ الْحَيَاةِ، وَ أَثْبَتَ فِينَا جَوَارِحَ الْأَعْمَالِ، وَ غَذَّانَا بِطَيِّبَاتِ الرِّزْقِ، وَ أَغْنَانَا بِفَضْلِهِ، وَ أَقْنَانَا بِمَنِّهِ. ثُمَّ أَمَرَنَا لِيَخْتَبِرَ طَاعَتَنَا، وَ نَهَانَا لِيَبْتَلِيَ شُكْرَنَا، فَخَالَفْنَا عَنْ طَرِيقِ أَمْرِهِ، وَ رَكِبْنَا مُتُونَ زَجْرِهِ، فَلَمْ يَبْتَدِرْنَا بِعُقُوبَتِهِ، وَ لَمْ يُعَاجِلْنَا بِنِقْمَتِهِ، بَلْ تَأَنَّانَا بِرَحْمَتِهِ تَكَرُّماً، وَ انْتَظَرَ مُرَاجَعَتَنَا بِرَأْفَتِهِ حِلْماً.



1 2 3 next